Klusser te huur

Joop heeft na 30 jaar een punt gezet achter zijn carriere als fysiotherapeut, maar niks doen blijkt niet aan hem besteed. Nog voordat hij zijn praktijk heeft overgedaan gaat zijn klusbedrijf al volop van start. Maar Joop werkt vooral voor de lol, dus als je geen koffie voor hem zet komt deze klusser niet bij je langs. Bij de restauratie van het motorhuis van de Oeverloos staat onze espresso-machine steeds standby.

Oeverloos krijgt nieuwe vloer

Ready for a sunny weekend

Na het weekend vaart tie weer

Hulde aan kasbeheerder

Diep in het rood stonden we. De gezamenlijke Oeverloos kas begon het seizoen met een fors nadelig saldo en door een opstapeling van kleine reparaties en matige verhuurinkomsten bleef het er slecht uit zien. Maar in onze zes weken afwezigheid heeft een actief kasbeheer van JW tot geweldige resultaten geleid. We zijn er financieel weer meer dan bovenop. Klasse Klosters! Ondanks zijn overuren op Sail toert hij ons toch nog even vakkundig over het IJ en pikken we de staart van dit mega-evenement mee. Helaas niet in matrozenpak, bijgaande foto is van de Sail-In, en werd me heimelijk toegespeeld.

Toch kaal deel 2

Speciale dank aan vaste opstappers Cees en Marco, die deel 2 van het kaal halen van het eiken een stuk draaglijker maken. En dank aan Epifanes fabrikant Paul, die doorkomt met een doos bootlak. Paul is wel streng, er moeten 8 lagen op!

Toch kaal

Change of plan: de zwarte plekken halen we er toch zoveel mogelijk uit. Met 4 man werkt het zoveel lekkerder dat kaal halen voor Queensday weer haalbaar lijkt. De bakboord bank en het motorhuis staan na een paar uur krabben in recordtijd in de eerste laklaag. Zaterdag volgt de stuurboordbank en het voordek. Start van de werkzaamheden is om 13.00 uur. Alle hulp is welkom.

Zwarte plekken

Ondanks goede voornemens is vorig jaar de lakbeurt van de Oeverloos doorgeschoven naar 2010. Een slechte zaak, want het houtwerk ziet er verschrikkelijk uit. Zo slecht zelfs dat we besloten de rotklus dit voorjaar uit te besteden. Helaas, een tegenvallende stallings-rekening en een kapotte startmotor zorgen voor een seizoensstart met een negatief kassaldo. Toch zelf schuren en lakken dus. Kaal halen zou het beste zijn maar uit praktische overwegingen besluiten we dat de zwarte plekken in het hout helemaal niet zo lelijk zijn en dus mogen blijven zitten. Vandaag maakt Lillian een begin met het achterdek, morgen komt versterking.

Altijd wat...

Met een boot is het altijd wat. Weliswaar drijft de Oeverloos vroeger dan ooit, maar daar blijft het ook even bij. De accu heeft onder water gestaan en de startmotor zit vast. Allemaal oplosbaar, maar of we dit weekend de eerste grachtentrip kunnen doen kan ik niet beloven.

Puzzelen

Al twee dagen ligt de Oeverloos op z'n vertrouwde plek. Op het verse beton ligt een chaotische hoop losse planken. Ik zie het helemaal niet zitten dat we ooit weer een stevige vlondervloer met dit wrakhout kunnen fabriceren. Maar Marco brengt redding. Hij stapt met z'n gereedschapskist aan boord en puzzelt en zaagt alsof hij nooit iets anders doet.
Er waren momenten dat ik erg twijfelde aan de goede afloop van ons restauratie-project, maar nu is good old Oeverloos toch echt helemaal klaar voor een champagne-vaart. Marco, bedankt.

De slurf en de narrow escape

Je ziet het goed: de Oeverloos drijft weer! Maar zonder 2000 kilo beton komt de schroef niet eens in het water. Met Joop's 10 pk diesel als sleper komen we probleemloos bij de betoncentrale in de Entrepothaven. De betonmixer is huge. Veel te groot voor onze klus. Met zes man in blauwe overall wordt heftig overlegd hoe dit nu aan te pakken. Ze willen met een grijper in 1 keer de hele boot volkiepen, dat lijkt ons wat te grof geweld voor onze tere sloep. Uiteindelijk worden twee vrachtwagens voorgereden en hangt er een slurf boven m'n hoofd.
'Goed vasthouden' zegt hij nog, als hij de pomp open gooit. Ik slinger bijna uit de boot maar krijg de eerste kwakken kleddernat beton toch redelijk op de gewenste plek. Het gaat fantastisch, en met zes betonwerkers als publiek doe ik net of dit m'n dagelijks werk is. Dan geeft een van de baardige mannen een dunne stok met motor aan Jan Willem. 'Hier, ga jij maar even trillen, gewoon je stok erin hangen en een beetje wiebelen.' JW doet ook net of het de normaalste zaak van de wereld is en trilt de lucht met z'n machientje uit het beton. In een uur zit de klus erop. Twee vrachtwagens en zes manuuren, zonder bonnetje, 80 euro. Laten we hopen dat de rekening van Heino ook zo berekend wordt!
Maar ons echte avontuur begint pas als we weg varen. Of wíllen varen eigenlijk, want er is ineens een forse wind opgestoken en ik krijg met die kleine diesel de nu veel zwaardere Oeverloos niet los van de kant. Na drie keer lukt het eindelijk vrij te varen van de kade maar de diesel ontbreekt het aan power om de boot door de wind te sturen. Ik krijg de draai niet gemaakt, we drijven overdwars in de inmiddels steeds harder wordende wind. De lucht boven ons is loodgrijs en er staan witte koppen op dit grote stuk water. En dan slaat de motor af. Met steeds meer vaart drijven we downwind, richting grote betonnen kade die er nogal ongastvrij uit ziet. Dit lijkt het einde van de Oeverloos te worden...
Met een waterpomptang krijg ik de motor weer aan de praat. Vrij varen van de kade is onmogelijk maar de power of impact kan ik wel reduceren. Totdat met een doffe plof een kikker uit het dek van Joop's boot schiet. De sleep hangt nog maar losjes aan de Oeverloos. Ik ben alle controle kwijt en de boten gaan in de hoge golven enorm tekeer. We raken de kade precies bij de enige autoband die er hangt. Mazzel, hier liggen we wel even goed. De wind lijkt inmiddels orkaankracht te hebben. We zien twee politieboten bezig een losgeslagen schip te bergen. Voor onze penibele situatie hebben ze geen oog. Hier op eigen kracht wegkomen is onmogelijk. Na een uurtje wachten komt er blauw door het grijs. En de wind wordt snel minder. Als de witte koppen eenmaal zijn verdwenen trekken we onszelf los uit deze ellendige plek en bereiken we drijfnat en totaal uitgeput de Kromhout werf. Avontuur bestaat nog...
Maandag gaat de motor erin.

Bitumen

Erg jammer dat ik de spannende sessie met het bitumen smelten moest missen. Nu ik het blok zwarte spul op de foto zie begrijp ik dat mijn plan voor een steelpannetje niet heeft gewerkt. Een Chinese toko bood uitkomst met deze mega pan. Uit Jan Willem's e-mail begrijp ik dat brandwondencentrum vandaag niet in actie hoefde te komen. Hulde aan de werkploeg.

Andermans veren

Pronken met andermans veren, dat bevalt me wel. Terwijl wij hier in de hangmat in afwachting zijn van de komst van m'n twee zussen met aanhang wordt er in Amsterdam full-speed gewerkt fase 5 van het megalomane Oeverloos project. Wim's Vendomatic stofzuiger uit 1975 wordt opgeofferd om de boot te ontdoen van de puinresten van het oude betonbalast. Kwastwerk van vandaag is van Luc, Ainsley en JW. Volgende week nieuwe spanten erin en dan kijken of het geheel nog blijft drijven voordat de betonmolen opgesteld kan worden.

Fase 4

De schroeffase is nog steeds niet afgerond. We zijn nu zo'n 3/4 opgeschoten. Nog anderhalve dag met twee man bouten en moeren aandraaien en dan zitten er zo'n 2000 schroeven in de romp die de platen weer bij elkaar houden. Maar we kunnen niet wachten met fase 4. De stuurboordkant staat al in een dikke laag bitumen. De werkploeg, deze keer bestaande uit Luc, Ainsley en Jan Willem, zet dit weekend de kwast op de bovenkant van de romp, de helft daarvan staat nu weer fris in de herkenbare Oeverloos kleur. Ik heb de fles wijn die ik heb verwed als de boot op Koninginnedag niet vaart al klaar staan, maar veel later zal het toch echt niet hoeven worden hoop ik.

Fase 3

Door vorst en nattigheid heeft de reddingsoperatie van de Oeverloos te lang stilgelegen. Nu is het beter weer en de eerste plaat zit weer op z'n plek. Honderden schroeven en bouten gaan de boot bij elkaar houden. Een forse klus, die deze week helaas weer stilligt door overlijdensgeval in de familie van onze restaurateur. Hij verzekert nog steeds dat we met Koninginnedag weer varen.

Ja of Nee

De motor staat onder een zeiltje onttakelt naast de Oeverloos. In een tweede bik-sessie hakte ik met Luc het resterende beton weg. Kloteklus. Door betimmering en fundatie kon je er niet goed bij en moesten we werken met een kleine sloophamer. In de Focus van Wim voeren we vandaag nog eens 600 kilo puin af en nu is het wachten op het verlossende woord. Deze week horen we van de werfbaas of de Oeverloos nog gered kan worden of dat afzinken toch de beste optie is.

Fase 2: puin ruimen

Zo'n 700 kilo cement is uit de bodem van de Oeverloos gebikt. Met Ainsley voer ik de 38 zakken puin af en als we denken klaar te zijn meldt de werfbaas dat het beton onder de motor toch ook nog weggehaald moet worden om reparatie mogelijk te maken. Volgende week wordt de motor eruit getild en dan dus nog een keer naar de Bo-Rent voor een vervolg op de sloophamersessie.

Fase 1, uitbikken beton

Kantje boord

De twee volleybalteams die ik zondag in de Oeverloos door de grachten en over het IJ voer hebben mazzel gehad. Niet alleen met het weer, maar vooral dat ze het er droog vanaf gebracht hebben. We kwamen aan het eind van de vaart wat moeizaam bij onze thuisbasis, een kleinigheidje dacht ik. Maandag werd de motorvibratie aangepakt bij onze vaste motorman, maar er bleef iets onverklaarbaars verkeerd aanvoelen. Nu hangt de sloep in de takels bij de Kromhout werf. Wat de kraanbaas bij de winterstalling al 10 jaar roept is werkelijkheid geworden: de bodemplaten komen los. En niet zo'n beetje ook. Dat de sloep onbestuurbaar leek is niet zo vreemd, want een meter grote plaat staat dwars onder de boot. Omdat de Oeverloos ooit is volgestort met beton drijven we nog. Van onderen kijk je nu zo tegen het kale beton aan. Dit had net zo goed een blogbericht over een gezonken reddingssloep kunnen zijn, maar de lasser van Kromhout stroopt zijn mouwen op en na het weekend drijven we voorlopig weer.

Kaap Kot

Al een tijdje heeft de relaxte lunchtent Kaap Kot de mooie plek aan het IJ verlaten. Ze konden daar maar tijdelijk terecht. Nu hebben ze een nieuwe locatie gevonden, weer aan het water en weer tijdelijk. Hun eenvoudige bouwkeet staat aan de Amstel, bij de Omval. Omdat het precies in de bocht van de rivier ligt heb je vanaf het houten terras een prachtig uitzicht richting stad en Rembrandt Toren. Het is een leuke stopplek bij een sloeptocht, al mag je eigenlijk niet aanleggen op de betonnen steiger, die meestal met een lelijk groot hek is afgesloten. De sfeer bij Kaap Kot is zoals op de oude locatie, relaxt dus. Goedgekeurd voor lunch of borrel. Om te weten hoe het er is om 's avonds te eten gaan we nog een keer terug.