Fine-tuning

De verbouwing is weliswaar afgerond, toch kan het huis nog wel wat fine-tuning gebruiken. Met de tips van de eerste huurders vullen we de keukeninventaris aan, we leuken het dakterras op met een zonnezeil, twee olijfboompjes en een bamboo rek en we jagen wat spijkers in de muur voor de broodnodige 'kunst'. Een bezoekje aan de nieuwe BeConnected Conceptstore in Palma maakt het helemaal af, daar scoren we onder andere een stoeltje en tafel voor de woonkamer. Ikea heeft deze week geen goede klant aan ons.

Prima voor 4

Ellen en Andre hebben zich al genesteld in Casita Sal de Mar als wij daar met onze laatste lading Rituals-setjes en extra handdoeken voor huurders op Palma airport landen. We promoten het huis vooral als ideaal voor twee personen en deze dagen proberen we voor het eerst hoe het is om met vier man op deze stek te zitten.
De uit Denemarken ingevlogen bedbank blijkt de hoge verwachtingen waar te maken. Ellen, met haar toch wel kritische kijk op bedden, staat de volgende ochtend fris op en slaapt hier net zo goed als in het Ritz in Shanghai. En de kleine extra badkamer op het dakterras gebruiken ze als klerenkast en omkleedhok, wat de woonkamer verder vrij laat van koffers. Door de twee balkons, en de stoelen op het dakterras en de stoep beneden loop je elkaar ook nooit in de weg en zit je altijd ergens lekker. En de extra pantry blijkt ideaal als je al een bakkie wilt zetten terwijl je medebewoners nog pitten. Casita Sal de Mar mag dan bedoeld zijn voor twee, het blijkt ook prima geschikt voor vier.

Klaar!

De plek was al mooi en daar is niks aan veranderd. Maar verder lijkt Casita Sal de Mar in niets meer op het truttige huisje dat we vorig jaar kochten. Werkelijk alles is eruit gesloopt, veel heftiger dan we eigenlijk van plan waren. Het kale casco is het na een half jaar verbouwen nu precies geworden wat we voor ogen hadden.
Deze week zijn we er om de laatste klussen af te ronden en de casita in te richten. Super leuk werk natuurlijk. Met de dag zien we het huisje mooier worden en passanten die door de half open deuren naar binnen gluren reageren steeds enthousiaster. Dit unieke vakantieadres gaat zichzelf verkopen, dat is duidelijk.
Meer foto's op Facebook in het fotoalbum op www.facebook.com/sollersecrets

Snel weer terug

Met kerst gaan we het inrichten. Dat was het plan toen we in september met de verbouwing van het nieuwe huisje in Port Soller begonnen. Ik zou graag de aannemer de schuld geven van de vertraging, maar dat het nu nog niet af is komt echt door onszelf. Het eerste idee om alleen de tegelvloer en de plastic schuifpuien te veranderen is uitgelopen op het totaal strippen van de drie verdiepingen. Waterleiding, elektriciteit, riolering en keuken, alles is er uiteindelijk uit gesloopt. Een roestige leiding wegwerken achter een nieuwe tegelwand voelt natuurlijk niet goed, en zo lopen al onze make-overs  altijd uit de pas met de eerste budgetten. Geen verrassing dus.

Belangrijker is het resultaat. Deze stek gaat rete gaaf worden, dat is inmiddels wel duidelijk. Nog een paar weken, en dan moeten we gewoon snel een keer terug voor de definitieve photo-shoot van Casita Sal de Mar.

Vondsten

Het uitzoeken van kranen, wc-potten en afvoerputjes is nou niet direct m'n favoriete klus. We moeten daarbij op ons budget blijven letten en we doen dit project met z'n vijven, dus tellen alle meningen mee. Een fout schroefje op een kraan betekent een no-go voor de een en een te duur wasbakje kan een veto van de ander opleveren. Het is eigenlijk ongelofelijk dat deze groepsbesluiten al 16 jaar lang zo goed verlopen. Polderen zit ons blijkbaar in het bloed.
Pas echt leuk wordt het als je naar iets bijzonders op zoek bent. Ellen kwam met het idee van een oude werkbank voor gebruik in de keuken. Geen makkelijke opdracht, maar na wat speurwerk komen we in een oude schuur terecht waar we de perfecte bank vinden, compleet met houten bankschroef. Een bijvondst in die schuur is een plak van een boomstam, daar verzin ik nog wel wat mee. En bij de lokale kringloopwinkel vinden we de oude verweerde deur die we voor een prikkie kunnen inladen in onze roze Citroen. Gave vondsten

Herfstvakantie is werkvakantie

Het eerste wat we doen als we in Soller aankomen is doorrijden naar de haven. Het gaat goed daar. We zien voor het eerst de meevaller van de piedra muurtjes die van hun witte stuclaag zijn verlost. Dat wordt wel wat. Maar bouwer Miquel begint de eerste reserves in de week te leggen voor de opleverdatum. Kerst is de planning...

Eindelijk begonnen

Eindelijk is de verbouwing in Port Soller begonnen. Vorige week hebben Ellen en Andre de aannemer laten weten wat de bedoeling is met deze verbouwing en wij nemen nu het stokje voor een paar dagen over. Al snel wordt duidelijk dat er meer gedaan moet worden dan gedacht. We besluiten voor de rigoureuze aanpak: alle waterleidingen, het riool en de elektrische bedrading gaan er ook uit. Het komt er op neer dat het huisje gestript wordt tot kaal casco. Met alleen de muren en een dak blijkt deze plek nog steeds gaaf.

Schoonmaak

We hebben ontzettend mazzel met onze buren in Soller. Juan is al vanaf het begin de man die ons huis in de gaten houdt en kleine klussen doet. Verder focust hij zich vooral op het zwembad, dat er altijd uitnodigend bij ligt als we aankomen.
Nu gaat zijn vrouw Irene ons helpen bij de schoonmaak tussen de huur-periodes in. Straks is onze eerste wissel en ze wil het graag een keer met ons samen doen. Geen straf om daarvoor even over te vliegen. Nu we kunnen kiezen waar we slapen gaan we voor Sal de Mar. Het zijn weer topdagen daar.

Lekker rammen

Die sloophamer kunnen we moeilijk ongebruikt laten liggen als we op de begane grond kijken hoe we het straks gaan indelen. Omdat deze verdieping nu toch niet in verbinding staat met het deel waar we slapen kan dat stof geen kwaad. In drie dagen hebben we overbodige muurtjes en de badkamer weg en staan er 95 zakken klaar om afgevoerd te worden.

De kop is eraf

Het voelt helemaal geweldig, die eerste dagen in de haven. Het huis is nog in de truttige staat zoals we het kochten, maar dat boeit ons weinig. Het uitzicht op de baai en de bergen, de zeelucht, de reuring van de boulevard, dat zijn de dingen die deze plek bijzonder maken.

Daar zijn we weer...

Onze zoveelste vlucht naar Mallorca dit jaar. Deze keer zijn we terug om het werk dat onze aannemer de afgelopen weken heeft gedaan te checken en om het inrichten van Emilia af te maken. Morgen komen de eerste huurders!
Na drie dagen aanpakken draaien we zeer tevreden de poort achter ons dicht en verhuizen we naar Casita Sal de Mar. Emilia ligt er beter bij dan ooit en voor de huurders ziet ook het weer er helemaal perfect uit de komende week.

Strand erbij en strand weer weg

Prachtig is het, dat nieuwe stukje opgespoten strand aan de boulevard van Port Soller. Deze winter werden er tonnen wit zand opgespoten en het ziet er veelbelovend uit voor het nieuwe seizoen. Probleem is wel dat een deel van die tonnen zand alweer teruggespoeld is in zee. Stom ook van die Spanjolen, die hadden bij deze waterwerken natuurlijk Nederlandse deskundigheid in moeten vliegen.

Deep Cleaning Casita Sal de Mar

Niet leuk

Max is een meegaand ventje, maar aan een bezoek aan Ikea heeft hij echt een bloedhekel. Wat moet moet, dus sjouwt hij trouw achter onze steeds vollere kar aan. Spullen om Emilia in de verhuur-modus te krijgen en spullen om het nieuwe huisje aan zee in te richten, want daar slapen we als we over twee weken terug gaan om Emilia definitief verhuurklaar te maken.

Fuera

Serious business: de eerste weken Villa Emilia zijn verhuurd en we moeten een weekje aan de bak om het huis op orde te krijgen.
Weg oude rietel stoelen, weg stapels shell-handdoeken, weg oude schimmelkleden en weg Hema servies uit 1980. Op z'n Spaans klinkt het beter, Fuera schreeuwt Max bij elke rit naar de vuilcontainer.

Verhuur plannen

Het nieuwe huisje in Port Soller kochten we met het idee om rendement uit die investering te halen. Die 2% die je van de bank krijgt moeten we toch wel kunnen verbeteren lijkt ons. Maar de verbouwing die we nodig vinden voordat het huis verhuurd kan worden is toch niet kinderachtig, en dat krijgen we voor de zomer niet meer voor elkaar. We besluiten daarom het verhuren van deze aanwinst een jaar uit te stellen en in de tussentijd Villa Emilia in de zomermaanden te verhuren.
Vandaag gaat onze website online en natuurlijk krijgt Soller Secrets ook een eigen facebook-pagina.
We moeten het hebben van guerrilla-marketing, dus ken je vrienden die een mooie stek in de zon zoeken zou het mooi zijn als je ze op www.sollersecrets.com wijst. En met jouw 'like' op www.facebook.com/sollersecrets zijn we helemaal happy.

Deal

Ook eenmaal terug in Nederland blijft het leuke huisje aan zee in ons hoofd hangen. Bij onze Emilia vrienden gaat het net zo. We hebben maar een avondje met een paar flessen wijn nodig om te besluiten een bod te doen. Een laag bod, dat zal toch vast niks worden.
Twee dagen later belt de makelaar: bod geaccepteerd!
Wauw, we krijgen er een superplek bij. Onze handen jeuken om de glimmende tegels eruit te slaan maar dat zal nog even moeten wachten.

Makelaar-etalages

Of het nu tijdens een zeilvakantie in Zweden is of op een city-trip naar Londen, makelaar-etalages loop ik nooit makkelijk voorbij. Alleen kijken is leuk genoeg, al komen er bij het zien van sommige foto's al snel hele verbouwingsplannen op.
In Soller kijken we natuurlijk ook altijd, zonder concrete koopplannen te hebben. Mocht er een buitenkans voorbij komen kunnen we altijd nog zien hoe het loopt.
Een appartementje aan de haven daar is al 16 jaar een aantrekkelijk idee, en nu spotten we iets wat lekker geprijsd lijkt. Voordat we het weten staan we er met een makelaar binnen. Het is een oude zooi, met te klein balkon. Niet interessant  Maar de makelaar verstaat zijn vak en laat ons nog iets anders zien. Een klein huisje op de eerste lijn, pal aan de haven dus. Pas in prijs gedaald.
Toch leuk om even gezien te hebben...

Feliz año nuevo vanuit Soller

Scheur

Mega dik is tie, de muur rond de tuin in Mallorca. En toch werd de scheur in de hoek elk jaar groter. In mei maten we 5 centimeter. Teveel dus. Voegen vullen is geen optie, het moet beter worden aangepakt. Cor maakt er werk van. Wij komen pas in oktober weer, maar zo te zien hoeven we ons geen zorgen meer te maken of de muur tegen die tijd nog overeind staat.