Ramses

Erg belangrijk zijn ze allemaal, die tientallen mensen van de filmcrew die vandaag naast ons bezig zijn. Niemand loopt zonder oortje of portofoon, en ze lijken vooral bezig met het elkaar opdrachten geven. Tientallen kisten met lampen, statieven en camera's worden het huis van buurvrouw Liesbeth binnen gedragen. Het blijkt gebruikelijk dat na elk vrachtje dat de mensen uit de in de Kerkstraat geparkeerde vrachtwagens halen er een beker koffie uit de catering-wagen moet worden gescoord.
Pas na uren is de set klaar voor het eerste shot. De hoofdpersoon moet wel zes keer opnieuw aan komen lopen en met zijn bos bloemen aanbellen bij nummer 75. CUT, weer iets niet goed. Nog een keer...
We zijn benieuwd naar het resultaat van dit filmcircus voor onze deur. De tv-serie over het Amsterdamse leven van Ramses Shaffy moet in het najaar op de buis komen.

Beginners

Als na 44 huwelijksjaren zijn vrouw overlijdt komt de 75 jarige hoofdpersoon uit de kast. Hij vertelt zijn zoon dat hij homo is. We waren even bang dat een film over dit gegeven een klucht-achtige avond in Kriterion zou opleveren. Maar Beginners blijkt alles behalve een klucht; het is een prachtige film die het nieuwe gay-leven van die ouwe pa net zo mooi in beeld brengt als dat van zijn zoon, die meer moeite heeft met het aangaan van een nieuwe relatie dan senior.
Klik hier voor trailer

Jane Eyre

Regen, wind en 15 graden op de eerste schaatsavond van het seizoen. De Jaap Edenbaan krijgt het ijs niet koud en houdt de baan dicht. Op naar The Movies dus. Met een kostuumdrama in het filmaanbod is de keus voor Lillian niet moeilijk. Jane Eyre, de zoveelste verfilming van Charlotte Brontë's boek, blijkt prachtig. De mistige en natte Engelse landschappen, de sombere huizen, de uitzichtloosheid van het leven als een verstoten wees: het past allemaal prima bij het weer van vandaag en toch komen we blij de film uit.
Klik hier voor trailer.

Poetry

In onze toch niet slecht gevulde boekenkast is geen een dichtbundel te vinden. We hebben allebei niks met poëzie en toch belanden we hier in Rotterdam op het International Poetry Festival. We zijn er op uitnodiging van onze voetbalkennis die een documentaire maakte over Wislawa Szymborska. Ondanks dat zij een Nobelprijs winnares is en er maar liefst 80.000 exemplaren van haar laatste bundel in Nederland verkocht zijn hadden wij geen idee wie deze krasse Poolse dame is. Maar de documentaire blijkt prachtig en die Szymborska is zeker een bijzonder mens. Meer bijzonder is het nog om op zo'n avond rond te lopen tussen honderden liefhebbers van de dichtkunst. Een andere wereld...

Black Butterflies

Nee, wij hadden ook nog nooit van Ingrid Jonker gehoord. Deze Afrikaanse kunstenaar schreef het gedicht dat Nelson Mandela bij zijn eerste parlementsrede voordroeg. En over deze Ingrid gaat de film Black Butterflies, met Carice van Houten in de rol van de avontuurlijke en rebelse Ingrid en Rutger Houwer als haar strenge en in apartheid gelovende vader. Ondanks deze twee Nederlandse kanjers is de film Engelstalig. Ingrid draait langzaam door en een goed einde zit er voor haar helaas niet in. Geen vrolijke film dus, maar door het interessante verhaal van Jonkers bijzondere leven wel zeer de moeite waard.

Blue Valentine

A Love Story is de ondertitel van Blue Valentine. Maar verwar dat niet met zoete romantiek. De nog onbekende Amerikaanse acteurs Michelle Williams en Ryan Gosling spelen op overtuigende manier een stel dat wisselend gefilmd wordt in de fase waarin ze elkaar net ontmoette en in de fase zes jaar daarna. En onderweg zie je het fout gaan. Mooi en triest tegelijk. Over Blue Valentine valt er heel wat langer na praten dan over Gooische Vrouwen.
Trailer

Gooische Vrouwen

Alle terrassen zijn op deze warme zondagmiddag overvol maar wij zitten binnen bij Pathé. Tja, als Frans speciaal uit Chicago overkomt om de Gooische Vrouwen film te zien zeg je geen nee.
Maar we komen licht teleurgesteld de bioscoop uit. Op tv werkte het goed, in stukjes van 20 minuten. In de film duurt alles te lang en lijken de voorspelbare grappen uitgewerkt. De filmmakers maken zich er met dit slappe verhaal wel erg makkelijk vanaf. Tante Cor zorgt af en toe voor een schatermoment, zoals wanneer ze boos is op Martin Morero omdat hij zich op de crèche van hun peuter laat pijpen in de poppenhoek. Gelukkig zijn de vier hoofdrolspelers volgens SBS6 nu ook wel klaar met deze serie.

The kids are all right

De twee Amerikaanse lesbo's lijken het allemaal prima voor elkaar te hebben. Nic (Annette Benning) is succesvol in haar carrière en Jules (Julianne Moore) zorgt dat het gezin soepel draait. De twee kregen allebei een kind van dezelfde sperma-donor. Als die kids gaan puberen verbaast het niet dat ze op zoek gaan naar hun biologische vader. Zo krijgt Mark Ruffalo een vreemde rol in het steeds minder stabiel wordende gezin en het helpt niet dat Jules al snel met hem in bed belandt.
Door de scherpe conversaties en de subtiel in beeld gebrachte ongemakkelijke situaties stijgt de film uit boven het niveau van een komedie, maar lachen is het zeker. De pay-off 'Funny, smart en sexy' is wat ons betreft goed gekozen.
The kids are allright krijgt vier sterren in de Volkskrant, NRC, Trouw en Parool. Ook vier van ons.
Zie trailer.

Eat Pray Love

Een hype in Amerika hoorden we. En Julia Roberts in de hoofdrol, dan zit het meestal wel goed. Maar we waren gewaarschuwd door Eric's recensie (klik hier) over deze film, waar we enorm om gelachen hebben terwijl Eric later meldde dat het niet eens zo grappig bedoeld is.
Bij de aftiteling kijken we elkaar aan en concluderen dat Eric nog in een milde bui moet zijn geweest toen hij deze 2,5 uur durende zit met twee sterren beoordeelde.

Io Sono L'Amore

Soms werkt het goed, als in een film alles anders loopt dan je verwacht. Maar dat het ook flink mis kan gaan bewijst Io Sono l'Amore. Het verhaal komt totaal niet op gang en zo wordt dit Italiaans familiedrama een lange zit waarbij we niet kunnen ontdekken waar het nu eigenlijk over gaat. Is die zoon nu gay of niet, wie krijgt de leiding over het familiebedrijf, waarom neemt die Indiër alles over?
De film kreeg een hele rits filmprijzen, dus laten we het er maar op houden dat het aan ons ligt dat we bijna in slaap vallen en ons na afloop aan de bar bij Schiller al nauwelijks meer kunnen herinneren waar Io Sono l'Amore over gaat. Bij twijfel niet doen dus.

El Secreto de sus Ojos

"Het valt mee hoor" antwoord Erik op onze vraag of de thriller El Secreto de sus Ojos niet te spannend voor ons is. Hij weet dat we meer in zijn voor een avond romantiek dan voor druipend bloed op het doek. "Er zit maar één moord in en één verkrachting..."
Dat haalt ons vreemd genoeg over de streep. De thriller blijkt de spanning gelukkig niet te zoeken in schrikeffecten met een messentrekker achter een deur, maar houdt ons de hele avond op het puntje van de stoel met een prettig gevoel dat er meer aan de hand is dan wat je te zien krijg. Wij sluiten ons helemaal aan bij de vijf sterren die Erik deze Argentijnse film op zijn filmblog geeft. Van ons angsthazen op filmgebied krijgt El Secreto ook absoluut de aanraderstatus.
Trailer

De gelukkige huisvrouw

Het boek boeide me niet zo. Die Heleen van Royen zat me in de weg, ik kon het niet lezen zonder haar als hoofdpersoon te zien. Bij de film heb je daar gelukkig geen last van. Carice doet Van Royen direct vergeten, en daar wint het verhaal veel bij. De bevallingsscène had wat minder lang en bloederig gemogen, ik ben met terugwerkende kracht nog blij zoiets nooit in levende lijve meegemaakt te hebben. Maar Carice van Houten in dat gesticht, geweldig gewoon. Zij kan met haar mimiek en subtiele bewegingen vreselijk goed een gevoel weergeven. Als anderen dat proberen lijkt het meestal overdreven, ligt het er te dik bovenop. Bij haar is alles direct geloofwaardig. Carice draagt deze film. En welkome verrassing is het nummer For Bitter or Worse van Anouk, die prachtplaat komt mooi getimed en lekker hard door de speakers. Aanrader, deze kaskraker.
Klik hier voor trailer.

The Last Station

Het begon in 1983, toen ik van Andre De Idioot van Dostojewski cadeau kreeg. 'Van een idioot, voor een idioot, over een idioot' schreef hij erin. Na dat boek verslond ik in de jaren daarna een halve plank Russen, waarvan Anna Karenina van Tolstoj nog het beste is blijven hangen.
De nieuwe film over het leven van Tolstoj willen we dus niet aan ons voorbij laten gaan. The Last Station zal geen kaskraker worden. Het trage verhaal wordt ook nog eens erg langzaam verteld, maar een liefhebber zit daar niet mee. En voor Lillian is elke kostuum-film de moeite waard. Geen spijt van deze keuze dus, maar fans van actie doen er goed aan eerst de trailer even kritisch te bekijken.

It's Complicated

Meryl Streep en Alec Baldwin zijn perfect gecast als het stel dat 10 jaar na hun scheiding weer bij elkaar in bed beland. Maar hun wilde wip heeft meer gevolgen dan ze hadden gedacht. Het verhaal van It's Complicated is niet echt hoogdravend, en de combinatie van romantiek en humor leidt in Amerikaanse films meestal tot niets. Toch pakt deze verlate kerstfilm goed uit en dat komt natuurlijk vooral door de twee doorgewinterde acteurs, bijgestaan door generatiegenoot Steve Martin. Streep wordt mooi ouder, met hang-ogen en rimpels die maar weinig actrices zich veroorloven. De regisseur gebruikt dat ouder worden van de hoofdpersonen op een goede manier, de onvolkomenheden van Streep en Baldwin brengen het stel dichter tot elkaar. Wij sluiten ons aan bij de Volkskrant recensie: ' It’s Complicated is glimlach-romantiek, voor iedereen die ouder en wijzer is, maar nog wel in sprookjes wil geloven.'
Trailer It's Complicated

KEVBDD

We twijfelden even of we de film wilden zien. Lillian las wel het boek maar ik heb Kluun's bestseller bewust aan me voorbij laten gaan. Door de hoofdrol van Carice ga ik om en we nestelen ons met een ijskoude Vedett bij de Movies.
Het trieste van 'Komt een vrouw bij de dokter' zou wel eens heel heftig over kunnen komen. Voor sommige scènes ben ik zelfs expliciet gewaarschuwd. Maar het valt mee. Natuurlijk trekken we parallellen met wat wij hebben meegemaakt maar op een of andere manier komt de film soms zo ongeloofwaardig over dat de ellende van het scherm niet echt binnen komt. Dat Kluun vreemd gaat terwijl zijn vrouw ziek thuis ligt is natuurlijk een rotstreek, maar een klootzak kan zoiets misschien in z'n hoofd halen. Maar dat hij doodleuk de deur uit gaat terwijl Carice er erg beroerd aan toe is en hem vraagt die avond bij haar te blijven gaat er bij ons niet in. 'Even een biertje drinken...' De grootste lul zou dat zelfs niet doen bij een verre vriend, laat staan je vrouw.
De ongeloofwaardigheid van de film komt ook door Carice, die er zelfs wit geschminkt en met donkere ogen nog hartstikke goed uit ziet. Wij verklaren de arts voor gek als hij haar zonder veel omwegen haar laatste spuitje toedient.
De enige traan borrelt bij ons op als het kind afscheid neemt van de moeder, terwijl ik toch een bloedhekel heb aan slecht acterende kinderen in een film.
Om ons heen wordt de hele voorstelling door flink gesnotterd. Waarschijnlijk is KEVBDD wel een mooie film, maar zijn we niet het geschikte publiek. Onverwacht komen we opgelucht de bios weer uit.

Partir

Met moeite krijg ik Lillian mee naar de Melkweg. Via onze bank hebben we kaarten voor Rokia Traoré, een Malinese 'superster'. Het voorproefje op YouTube maakt Lillian niet enthousiast. Bij aankomst staat er een rij tot op het Leidseplein. Is die Rokia dan echt een superster? De Melkweg blijkt uitverkocht en mensen bedelen ons om kaartjes. Zonder bedenktijd verkopen we onze tickets en lopen met 50 euro pure winst naar de kassa van Cinecenter aan de overkant. Partir begint over 1 minuut. De film waarin Kristin Scott Thomas verliefd wordt op haar Franse klusjesman blijkt matig. De twee spélen verliefd, maar de chemie ontbreekt.
De sex-scènes tussen de mid-veertigers maken een nabespreking in Café de Snoeshaan noodzakelijk. We zijn het er snel over eens dat een lang shot van twee vrijende oudere lijven niet tot smakelijke beelden leidt. Het feit dat we leeftijdgenoten van de twee spelers zijn maakt nog een extra gang naar de toog nodig. Daar gaat de winst...

This is it

Naar de film op zaterdagmidag en toch geen kinderfilm? Dat kan; Max wil net zo graag naar de Michael Jackson film als wij, al is het even wennen om met een bak pop-corn de zaal in te lopen.
Joop heeft ons enthousiast gemaakt voor deze muziekfilm en als zelfs ex-punker Mijke de film gaaf vond moet het wel wat zijn.
Michael's aanloop naar zijn concertreeks in Londen wordt lekker Amerikaans in beeld gebracht. Met veel I love you's zien we vooral Jackson's mooie kanten. Nogal overdreven voor ons nuchtere Nederlanders, maar hier draait het natuurlijk niet om. This is it gaat over de muziek, en dat komt waanzinnig goed over door de vol open staande woofers van Tuschinski. Michael heeft die muziek in z'n lijf zitten, dat brengt de film mooi naar voren. Elke toon is overdacht, elk loopje is uitgemeten en elke hik in het tempo heeft een reden. Gaaf om te zien hoe hij alles tot in detail controleert. Maar Jackson blijft een wierdo. Misschien dat ik me gedurende de film daarom meer concentreer op het blonde meisje met de gitaar. Haar spetterende solo's zouden een hoogtepunt zijn voor zijn concerten. Wat een sound!
Thuis gaat direct de History CD weer op. Max zingt alle nummers fonetisch mee en grijpt bij het dansen elke twee minuten naar z'n kruis. 'Men in de miwwuh...'
Trailer.

Alles Stroomt

Anneke Blok brak door met haar mooie rol in Alles is Liefde. Zoals bekend laat ik me bij beoordeling van actrices vaak wat veel leiden door een oogverblindend uiterlijk maar daar kan je me nu niet op pakken. Anneke is gewoon een geweldig goed spelende vrouw met een uitstraling waar de meeste model-actrices jaloers op kunnen zijn. In Alles Stroomt speelt ze een moeder die net een nieuwe man in haar leven krijgt op het moment dat haar zoon op kamers gaat. Dat gaat lastig samen. Je ziet waar het fout gaat tussen die drie mensen. Het leidt onvermijdbaar tot tragische momenten die mooi en gevoelig in beeld komen in een aparte Amsterdamse setting. Ondanks de tragiek komen we toch met een feel-good-movie-gevoel de Uitkijk uit.
Trailer

Los Abrazos Rotos

Bioscoopbezoek missen we niet in de zomer. Maar inmiddels is het filmblog van Eric alweer weken actief en daar word je onrustig van. We lijken juweel na juweel te missen. Vanavond gaan wij niet voor de film met de meeste sterren (Inglourious Basterds) maar voor de nieuwste Pedro Aldomovar, ondanks de matige recensie. Een Spaanse film met Penelope Cruz kan toch bijna niet tegenvallen? Nou, wel dus. Het verhaal over een blinde filmregisseur die in flashbacks teruggaat naar oude liefdes en gemiste kansen is traag. Een geweldig spelende Penelope is niet genoeg om de film boeiend te houden. Na drie topfilms van Aldomovar nu een flopfilm van die Spaanse grootheid.

Waarschuwing

Nu in premiere in Nederland: de film He's just not that into you. Het verhaal lijkt al wat slapjes: bij vier relaties is de man net niet gek genoeg op de vrouwelijke helft. Dat geeft teleurstelling op teleurstelling voor de mooie vrouwen. Maar de cast is top, met Scarlett Johansson, Jennifer Aniston, Drew Barrymore en Ben Affleck. Als je net als ik niet snel geneigd ben een film met Scarlett over te slaan is deze waarschuwing misschien zinloos, maar bedenk je echt twee keer voordat je voor deze film op je fiets stapt. Wij zagen dit misbaksel al in februari, met Ellen in San Francisco. Het is zo'n flauwe film dat ik ervan overtuigd was dat hij de Nederlandse bioscopen niet zou halen. De twee sterren in de Volkskrant zijn er nog twee teveel.