Ik moet kiezen: óf de i-pod gaat niet meer op shuffle, óf de CD Live in London van Leonard Cohen gaat eraf. Met mijn hernieuwde interesse in oude muziek was ik aanvankelijk wel blij met de revival van nummers als Suzanne en So Long, Marianne. Maar Hallelujah bleek net even too much. Lillian kan die slome zware stem van Cohen niet meer aanhoren. En ik moet toegeven dat hij op z'n 71ste niet meer bijster zuiver zingt. Uiteindelijk bereik ik een compromis: als Cohen van de i-pod gewist wordt mogen er twee andere oude CD's voor in de plaats komen. Zin in een avondje Janis Joplin en Roxy Music?
