Samen met Marjolein van ATP wacht ik op de luchthaven van Alicante op onze vlucht. Er is tijd voor een biertje en met Seal op m'n i-pod lees ik El Pais. Altijd relaxt, dat vliegen. Tot we bij de gate worden geweigerd. Onze vlucht blijkt tien minuten geleden al te zijn vertrokken!!! Het Transavia-toestel waar we nu voor staan is een charter en de kist zit bomvol. We krijgen onszelf niet aan boord gepraat. We vliegen veel maar zoiets sufs is ons nog nooit overkomen: we hebben dus gewoon onze vlucht gemist! We zijn zelfs nog omgeroepen maar door Seal op volume 10 hebben we niks gehoord.Het is bijna 23.00 uur en er zijn nog maar twee andere vluchten: naar Reijkjavik en naar Palma. Ik heb niet eens een jas bij me dus IJsland is niet handig. Palma dan maar, want hier blijven is geen optie omdat morgen alle vluchten vol zijn i.v.m. de Volvo Ocean Race.
Vanaf nu zit alles mee. Binnen 30 minuten kopen we nieuw ticket, checken we in en rennen naar de gate. De halve airport-staff wordt gemobiliseerd en iedereen wacht op ons. In Palma staan we binnen een kwartier bij onze auto en om 01.00 stappen we de casa binnen. Toevallig heb ik de sleutels bij me, ik kwam hier tenslotte ook net vandaan. Om 05.00 rijden we weer naar de luchthaven voor de vroege doorvlucht naar Amsterdam.
Korte tripjes naar Mallorca doen we wel vaker, maar een verblijf van 4 uur is toch echt wat aan de korte kant.
