Minstens 10 keer eerder probeerden we een tafel in Toscanini te reserveren, ik ken geen tent die vaker vol zit dan deze Italiaan aan de Lindengracht. Vanavond lukt het eindelijk. De zaak bestaat al jaren en moet het niet hebben van een trendy interieur of een hip publiek. Het is puur de kwaliteit van de keuken die Toscanini zo populair maakt: Italiaans vakwerk zonder opsmuk. Aan tafel krijgen we uitgebreid uitleg over de kaart van de dag. Het klinkt allemaal fantastisch. De keuze is makkelijk: ik had eerder deze week, toen ik schreef over pasta vongole (27-3), niet kunnen bevroeden dat ik deze goddelijke schelpjes zo snel zou eten. De wijnkeuze in Toscanini is minder simpel. Op de enorm uitgebreide kaart staat zoveel onbekends (wij weten alleen wat van Rioja) dat we ons moeten laten leiden. Het wordt een Marleo uit Salustri, een fluweelzachte rode die we snel bij een Amsterdamse wijnhandel hopen tegen te komen. Wie weet waar die te koop is?
Toscanini is duidelijk een blijvertje: een constante 9 wat ons betreft.
