donderdag, februari 28, 2008

The Kite Runner

Met gehypte boeken heb ik niets. Als een boek teveel geplugd wordt en maandenlang in torenhoge stapels in elke boekenzaak ligt wordt m'n neiging om het niet te lezen alleen maar groter. Meestal mis ik er niets aan, zoals bij de Davinci Code, maar soms gaat zo een prachtboek aan je voorbij. Bijna onderging de film van de Vliegeraar hetzelfde lot als het boek. Al ruim twee maanden in de bioscoop en nog steeds niet gezien. Zelfs m'n moeder is er al geweest! Dus zitten we nu toch in een tot de laatste stoel uitverkocht Tuschinski en daar krijgen we geen spijt van. Trieste levens, mooi verhaal, prachtig gefilmd. Het meest confronterend vind ik niet de steniging of het misbruik van kinderen in Afghanistan, maar de succesvolle intellectuele vader die in Amerika als kansloze vluchteling op een benzinestation gaat werken. Zulke mensen lopen er hier ook rond. Geen ver-van-je-bed ellende maar gewoon bij ons in de straat. Daar sta ik veel te weinig bij stil.