
Ze komt op met een smile van oor tot oor. Het lijkt de tengere Ayo, verscholen achter haar grote gitaar, enorm te verbazen dat Paradiso tot de nok gevuld is. Haar lach werkt aanstekelijk, en met het eerste nummer pakt ze de zaal helemaal in. We hebben een topplek. Het lekkere van Paradiso is dat je geen grote schermen nodig hebt om de muzikanten goed te zien. En hier gaat het echt om de muziek, niet op de stage-show. Ayo doet het live helemaal super. De meeste nummers zijn waanzinnig swingend. En dan komt de balad Piece of Joy. '
What can I say to make you happy again...' Ik moet denken aan m'n lievelingstante Beppie, de eeuwige hippie, die ineens erg ziek is geworden. Maar ook zonder die gedachten is zo'n prachtig gezongen nummer even een traanmoment. De zaal is muisstil, je hoort elke lichte aanslag op de gitaar en de korte hijgjes tussen de zacht gezongen tekstregels. Echt bijzonder.
Daaarna weer een loei-swingend nummer, met oorverdovend drumsolo en lekker dansende Ayo. Dat hakt erin. What a night!