Het Leidseplein is voor ons een witte vlek op de kaart. We komen er helemaal nooit. En zo kan het je dus gebeuren dat je na 25 jaar wonen in Amsterdam nog nooit in de legendarische Oesterbar bent geweest. Dus ben ik extra blij met de uitnodiging van Christine voor haar verjaardagsborrel. De sfeer is zoals gedacht: zo oubollig dat het weer leuk is. Rode vloerbedekking, schemerlampen met kapjes en franjes aan de muur en bediening in zwart pak met vlinderstrik. Onze vaste ober is een vakman. De chardonnay past perfect bij de oesters en andere zilte hapjes, beide worden continue aangevuld. Belangrijker is natuurlijk dat er een gave groep mensen bij elkaar is. Door m'n blog blijken sommigen zo goed op de hoogte van ons leven dat bijpraten nauwelijks nodig is.
Als er tegen het eind van de borrel nog een stuk of 15 plakkers aan hun wijn staan te lurken regelt Christine ineens een paar gedekte tafels en komt er voor iedereen verse kreeft uit de keuken. Happy birthday!
