Bij de naam Bonnefantenmuseum denk ik aan een of andere monnik of zuidelijke heilige en in een museum dat zo heet verwacht ik werk van oude meesters, middeleeuwse kerkkunst of ander historisch spul waar we niet direct warm van worden. Inderdaad zijn twee etages van het moderne gebouw, ontworpen door Italiaan Aldo Rossi, gevuld met dingen uit het verleden. Wij lopen direct door naar de derde etage en daar hangt veel moois van de onlangs overleden New Yorker Sol LeWitt. Groot en grafisch werk, echt gaaf om te zien. Vooral de muurtekening Scribbles vinden we bijzonder. Door gepriegel van ontelbare potloodlijnen ontstaat een groot vlak met verloop van licht naar donker dat eerder door een computer gemaakt lijkt te zijn. Later zien we in een boek hoe dit werk tot stand is gekomen: een heftige klus die wel weer past bij de monninken associatie die we bij de naam Bonnefanten hebben. Hoewel het museum alleen al een bezoek aan Maastricht waard is voelen we ons toch weer helemaal happy als we 's avonds door de levendige straten van Amsterdam lopen om met Eric en Kris11 aan te schuiven voor een surprise-menu bij Jan Willem.
