Mist

Dikke mist, maar we willen weg. Radar aan, AIS op scherp, navigator aan de kaartentafel en dan op hoop van zegen de baai uit. Al na een paar minuten verdwijnt het eiland uit zicht. Verder hele dag een dikke grijze deken over de Felice totdat net voor Landsend ineens de zon weer schijnt...

Lonely wanderer

Bij aankomst voeren we langs een stuk ruige kust met grote stenen. Lil wil erheen maar ik moet afhaken door blessure en Max heeft te goed internet om van de boot af te gaan. Vandaar dit zelfportret van de lonely wanderer.

Barneveldse Buren

Via de MarineTraffic website zagen we al dat de Helena in de buurt is. Met hun nieuwe boot zeilen Barneveld connecties Ria en Peter Koetsier een rondje om Engeland via het Caledonisch Kanaal. Een soort testrondje zoals de Felice maakte in 1996 voor ons echte vertrek. Ria en Peter lopen ook met plannen voor een langere reis rond. Als ze naast ons afmeren aan de mooring horen we aan hun enthousiasme over deze trip dat dat vertrek vast niet lang op zich laat wachten. Aan hun boot hoeft het ook niet te liggen. De Helena is niet alleen groot maar ook nog eens goed doordacht en van binnen nog luxer dan menig vakantiehuis. Als Peter zijn accu-compartiment laat zien sla ik stijl achterover. Jee, wat een ampères, daarmee kan je een heel Scilly Eiland van stroom voorzien. Laat die wasmachine maar lekker draaien daar aan boord...

Wadden meets Carieb

De Isles of Scilly liggen zo'n 60 km in de Atlantische Oceaan, westelijk van Lands End, het meest zuidwestelijke puntje van Engeland. Door de duinen, het helmgras, de stranden en de weinige auto's heeft het wel iets van Schiermonnikoog. Maar door het kraakheldere water, de sporadische palm en de geankerde boten waan je je hier ook makkelijk in de Carieb. Op en top eilandsfeer, compleet met lege schappen in de winkel omdat de veerboot nog moet uitladen.

Good old Felice (17 jaar inmiddels!) in summer-mode

Scilly Islands, WE MADE IT!

Penzance

Ochtenmist vanaf ankerplaats bij Penzance, laatste stop voor oversteek naar de Scilly Islands

No wind today

De baard

Met ons loopclubje zijn we in de IJsbreker soms de enige mannen zonder baard. Cool urban dertigers scheren zich niet, en het staat die gasten nog goed ook. Dus waarom zou dat mij niet staan.
Na een scheerloze week is het duidelijk: vijftigers die erbij willen horen zijn treurig, niet cool. De grijze stoppels accenturen mijn rimpelkop en van een urban uitstraling is overduidelijk geen sprake, dat zie ik zelf ook wel. Vanaf nu ga ik weer glad door het leven.

Hebben wij weer...

Vroeg

De lange dagafstanden maken vroeg opstaan onvermijdelijk. Geen enkel probleem als je om 05.30 uur verwelkomt wordt door opkomende zon en een lopend windje.

11 km

11 kilometer hardlopen op het betonnen wandelpad tussen de zee en de hoge krijtrotsen bij Brighton, dat kunnen we niet laten schieten. 57 minuten en 20 seconden genieten in 25 graden en drijfnat van het zweet. Morgen weer gewoon zeilen...

Vliegende start

Onze favoriete zeilbestemming, de kust van zuidwest Engeland, licht steevast pal in de wind. Met de overheersende zuidwestenwind in de zomer is het meestal een struggle om er te komen. We bereiden ons ook nu weer voor op dagenlang aan de wind opboksen tegen die steile Noordzeegolven. Maar bij vertrek uit IJmuiden is de wind noord en dat houdt ongewoon lang aan. We maken er optimaal gebruik van en staan drie dagen om vijf uur 's morgens op om maximale dagafstanden op het log te klokken. Drie maal een mooie zonsopgang en in een toptijd naar Brighton, een vliegende start van onze trip.

AIS tracking

De meeste zeeschepen zijn uitgerust met een AIS zender, waarmee hun positie zichtbaar wordt voor andere boten. Vooral bij slecht zicht is het erg prettig dat je op een scherm aan de kaartentafel de boten om je heen in de gaten kan houden. Sinds kort heeft de Felice ook een zo'n zender. Vooral bedoeld voor de veiligheid op zee, maar leuk bijverschijnsel is dat we nu ook online te volgen zijn. Via de website www.marinetraffic.com kan je route en positie van de Felice in de gaten houden. De website heeft ook een goed werkende App. We voelen nu natuurlijk wel een extra druk om flink door te varen deze vakantie...

Weer onderweg

Met het flutweer dit voorjaar is het van varen nog helemaal niet gekomen. Sterker nog, de Felice is pas sinds gisteren vakantieklaar. Het blijkt perfecte timing, de zomer begint vandaag pas echt in Nederland. Dus zonder jas en sokken naar IJmuiden op dag 1 van zeven weken vakantie. 

Parel

De meeste mooie steden liggen aan het water, maar zo verweven als Cadiz is met de zee is uniek. Aan drie kanten omsloten door de Atlantic ruik je de zee tot in de smalle straatjes van het oeroude centrum. Het is een zegen dat de stad ver van een internationale luchthaven ligt, dat houdt veel toeristen weg. In 1999 was Cadiz de eerste aanlegplaats na de Atlantische oversteek van de Felice. De overvloed aan historie en cultuur voelde toen heel bijzonder. Het zou zomaar tegen kunnen vallen als je zo'n stad opnieuw bezoekt, maar Cadiz is nog steeds de parel zoals ik die in m'n herinnering had.

Lekker plat

De binnenstad van Sevilla is compact, maar toch zijn er veel gave dingen te zien buiten het oude centrum. De meeste toeristen slaan dit over, ver lopen in de zuid Spaanse hitte is natuurlijk niet echt lekker. Fietsen blijkt wel ideaal, Sevilla is net zo plat als Amsterdam. We crossen over de grote bruggen over de hard stromende brede Guadalquivir en nemen een kijkje in de jachthaven waar we ooit eens met de Felice willen liggen. En we hebben mazzel bij ons bezoek aan het Centro Andaluz de Arte Contemporáno. In het oude klooster is een expositie van Ai Weiwei, de Chinese topper. Een deel van zijn 100 miljoen geschilderde porseleinen zonnebloemzaadjes ligt hier op de grond. Minder indrukwekkend dan in de grote turbinehal van het Tate in Londen, maar toch een cadeautje na al die historie van het oude Sevilla.

Het echte Spanje?

De eerste keer dat ik op Mallorca kwam had ik het gevoel dat het daar maar weinig op het echte Spanje leek. Door m'n langere tijd in Malaga in 1983 was dat voor mij het Spanje zoals het hoort te zijn, met flamenco, tapas, stierenvechten, hese temperamentvolle stemmen en bars met rijen flessen Jerez en Fino. De doedelzak en boerse volksdans van Mallorca staan in schril contrast met de gitaar en rauwe zigeunerdans in Andalusia. Maar na zoveel jaar Mallorca was het gevoel daar niet in het echte Spanje te zijn helemaal weg. Hier in Sevilla borrelt dat oude idee weer op. In deze bar waar alles klopt besluiten we toch dat het onzin is om zo te denken. Alles is echt. Salud.

Sevilla, the tourist way

Onze eerste dag Sevilla proppen we helemaal vol met het aflopen van de verplichte nummers. Het blijft indrukwekkend, die Moorse gebouwen, de mega kathedraal, de parken, echt gaaf allemaal.

Rock and Run

Geen chip in onze hardloopschoenen deze keer. De 12 kilometer van het te lopen parcours over de grachten en door de Jordaan leent zich toch niet voor het scherper stellen van persoonlijke records. Deze run is duidelijk voor de lol, want we zijn een van de weinigen die zich niet hebben uitgedost in een of ander idioot pakje. Bij de start staat een podium met een dj en speelt een bandje. Op de route staan er bij verschillende cafe's bandjes. Gave sfeer, en wij rennen er niet minder hard door.
Lillian loopt de 12km in 1uur 15, als enige vrouw van ons clubje. Ron, Ferdinand, Eric, Nico en ik denderen in aardig tempo over de vele bruggen. Het ontwijken van de Amsterdammertjes kost niet eens zoveel extra tijd, het lukt me om bij haas Nico te blijven en we zetten een nette tijd neer van 56.45 minuten. Daarna direct de kroeg in voor bier en bitterballen.