Zondag Part Three

Net als Hanne op het punt staat de tong met salie en balsamico jus te serveren horen we buiten een stel lallende idioten op voetbalfluitjes blazen. En dan gaat de bel. In no-time staat de keuken vol met Cor, Luc, Wim, Ainsley, Jan Willem en Eric met z'n nieuwe liefie Sonja. Nee hè, wat is hiervan de bedoeling? Als ze mij de grote roze bril opzetten en het kroontje op m'n hoofd duwen weet ik dat er geen ontkomen meer aan is: ik moet mee, de kroeg in.
We houden de mannen even zoet met een biertje en zetten ons aan de tong. Voordat we de deur uit gaan neemt Ma onverwacht het woord. Een mooie speech, met dubbel applaus door onze ongenode gasten. Zie ik daar een traan? Nou mannen, m'n moeder huilt wel om minder, dit is een voor haar minimale emotie, ik ben trots op haar!
Het verafschuwde kippenpak blijft me bespaart, ik moet alleen de roze bril op houden als we de stad in lopen. Gelukkig hebben m'n vrienden een even grote hekel aan die overdreven vrijgezellengroepen in een kroeg. Misschien geven de foto's een andere indruk, maar ik kan je verzekeren dat mijn bachelor-party beschaafd verloopt.