Net voor de sluitingsdatum van de transfermarkt voor voetballers komt de verlossende e-mail binnen: na twee jaar wachtlijst kan Max gaan voetballen bij FC Taba. Hier spelen veel klasgenoten en het Taba honk ligt op maar een kwartiertje fietsen in de Watergraafsmeer. Heel wat beter dan de 40 fileminuten op de A10 naar Amstelveen. Voetbaltechnisch gezien is het misschien geen promotie, want Taba speelt een niveautje lager en Max gaat van de E4 bij Martinus naar de E7 bij z'n nieuwe club. De trainingen zijn er minder streng en bovendien maar 1 keer per week. Voor ons voelt de transfer dus echt als een stap vooruit. En Max vindt zijn nieuwe pak (ja ja, weer met geel erin) helemaal geweldig.Op de website zag ik dat ouders zich kunnen indelen voor het barschema, dus wie weet ligt er voor mij ook nog een onverwachte carrière in de voetballerij in het verschiet.
