
Wie denkt dat Delfzijl de treurigste plaats in Nederland is heeft zeker nog nooit voet aan wal gezet in Breskens. Zoveel lelijkheid rond een plein en een paar straten is zeldzaam. Werkelijk niet één gebouw is het waard om voor de sloopkogel gespaard te blijven. Die Zeeuwen die hier wonen moeten massaal aan de Lexapro zitten om in deze verzameling baksteen te overleven. Alleen het uitzicht op de Westerschelde en Vlissingen is mooi, voor de rest straalt alles in Breskens een enorme triestheid uit. De wetenschap dat we hier morgen weer weg kunnen behoedt ons voor een acute depressie.