M'n favoriete spijkerbroek heeft Kroatië niet overleefd. Het was een Cycle, een Italiaans merk. Half zijde en half katoen, je ziet het niet maar je voelt het wel. Een ideale broek, dus met de wetenschap weer veel uit te gaan geven gaan we naar Spoiled in de Wolvenstraat voor een nieuwe Cycle Jeans. Het is een goeie zaak met veel denim merken. De eerste keer werd ik hier goed geholpen, maar de twee meiden die er nu staan zijn vooral met zichzelf bezig. In plat Amsterdams ouwehoeren ze over hun koopwaar alsof er geen klanten in de winkel zijn. 'Ach joh, wat kan je het schelen, het is toch handel'. Wegwezen hier.
Op naar Tenue de Nimes, een nieuwe jeansspecialist op de Elandsgracht. Prachtige zaak, bomvol blauwe broeken. Hier moet het gaan lukken. Maar het personeel heeft andere prioriteiten dan verkopen. Met vier man houden ze een werkbespreking midden in de winkel. 'Ik wil meer commitment van jullie' horen we de chef zeggen. Zijn motivatie-speech steekt hij zo hard af dat de hele zaak mee geniet. Wat een ontzettend onprofessionele flapdrol. Ook hier: wegwezen.
Derde poging doen we in Denim Kitchen. Nieuw, op de Rozengracht. De twee donkere dames geven ons bij binnenkomst al een goed gevoel. En ze hebben Cycle, dus dit moet goed aflopen. Zonder opdringerig te zijn vraagt de een wat voor broek ik zoek terwijl de ander een bakkie Illy espresso voor ons zet. Voor ik het weet hangen er 4 donkere skinny jeans met rechte pijp in een pashokje, zonder dat ik me door hun uitgebreide aanbod heb moeten worstelen. 'Probeer deze maar even.' De twee meiden zijn niet alleen aardig maar weten ook waarover ze het hebben. Broek 1 zit direct goed en is precies wat ik zoek.
Mooie zaken genoeg in Amsterdam maar die lousy service is soms onvoorstelbaar. Bij Denim Kitchen loop je wél blij de winkel uit.
