Hoe lelijker het gebouw, des te kansrijker lijken er de initiatieven. Sinds de redactie van Trouw het betonnen pand aan de Wibautstraat verliet veranderde de plek in no-time in de zoveelste broedplaats. Het heeft wel wat, dat alternatieve. Dat het meestal om tijdelijk gebruik gaat geeft het nog iets extra's. Het team dat Club 11 in Post CS bedacht runt nu hier een tent. Waar ooit de drukpersen stonden staat nu de grote industriële keuken van Restaurant Trouw. Op het gescheurde beton verder alleen wat simpele tafels en stoelen en klaar ben je. De nieuwe tent heeft precies de rafelrand sfeer die je bij zoiets verwacht. Wij houden er wel van. Het eten in Trouw is eenvoudig maar goed. Een driegangenmenu voor 24 euro, waarbij je kan kiezen uit drie 'landenthema's. Vietnamees blijkt een prima keus. Het clubgedeelte naast het restaurant gaat pas na elven een beetje leven. In plaats van daarop te wachten gaan we naar de overkant, waar op de 7e etage van het ook als broedplaats ingerichte Volkskrantgebouw een cocktailbar zit. Bij de garderobe klitten daar wat clubgangers bij elkaar. Korte rokjes, jaren zeventig pumps en retro kapsels. Met onze vale jeans en doorkomende grijze haren heb ik het idee dat we misschien niet echt tot de doelgroep behoren. Voordat we de 8,50 entree betalen vraag ik het maar even:
'Wat staat er op het programma vanavond?'
'We draaien house meneer.'
'Oh...nou... leuk.'
'Hele harde house meneer.'
'Mmmm...'
'Echt heel hard.'
De boodschap begint over te komen.
'Okay, nou, we komen weleen andere keer terug om...'
'Ja, om gewoon een drankje te doen', maakt het jassenmeisje m'n zin af.
Licht ontsteld zitten we weer op de fiets. Nu op de bank gaan zitten is natuurlijk geen optie.
Net als de derde Oranje treffer tegen Schotland valt stappen we Café de Ooievaar binnen.
'Hoi, twee vaasjes alsjeblieft.'
'Zal ik een bonnetje maken?'
Als een warme deken...
