November in de puerto: nobody there, compleet uitgestorven. In het donker lopen we een rondje om de mooie baai. Het rechterdeel bij het strand is totaal verlaten. Alle hotels en restaurants zijn gesloten. Er loopt geen kip. Op het nu autovrije linkerdeel is het ook een dooie boel. Esplendido is dicht en dus een donker gat. De Ierse pup is open, er zit 1 zielenpoot aan de bar. Het enige lichtpuntje aan de boulevard is Pizzeria del Puerto. Al 10 jaar onze vaste eetplek aan de haven en altijd open. Als enige gasten worden we extra hartelijk ontvangen. Het standaard geklaag van onze dwergserveerster over de drukte is nu geklaag over de leegte. 'Totalemente muerto' is de haven volgens haar. In de tijd dat wij er zitten komt er welgeteld 1 auto voorbij, het enige teken van leven op deze avond. En dat terwijl er in de zomer geen lege stoel te vinden is hier door alle Neckermann-gezinnen en het er in het voor- en najaar druk blijft door een invasie van pensionados, Cor's bekende 'terlenka broeken publiek'.
We voelen ons helemaal happy in dit absurde decor. Heerlijk, deze leegte waarin er helemaal niets gebeurd. Als we terug lopen is het gebrul van omkrullende golven het enige geluid en verlicht de volle maan de baai.
