De eerste keer dat ik bij Lillian thuis at maakte ze zelf sushi. Veel gedoe, helemaal niet makkelijk maar errug lekker. Ik dacht een keukenprinses aan de haak te hebben. Sindsdien eten we nog vaak sushi, maar altijd van Albert Heijn. Helemaal geen gedoe en niet eens slecht. Omdat het paasontbijt dit jaar door Cor en Luc's afwezigheid (zitten in Australië) erbij in schiet tracteren we ons op verse sushi. In meerdere bladen las ik dat Tomo Sushi een van de beste Japanse tenten van Amsterdam is, dus proberen we die. De kleine zaak in de Reguliersdwarsstraat valt nauwelijks op, er staan maar een paar tafels. We besluiten voor take-away, een plastic doosje met voor onze ogen gesneden tonijn, inktvis en kabeljauw, alles rauw natuurlijk. Voor 30 euro, dat moet toch wel voldoende zijn met z'n tweeën. Tomo is inderdaad een aanrader, echt een verschil met Albert Heijn. Toch denk ik dat Lillian het weer eens zelf moet maken, want voor dit bedrag heb je in je eentje nog niet genoeg. Na de laatste hap van deze Golden Sushi haal ik nog een patatje Silver Grill om de hoek.
