Max is aan z'n derde soldatenbroek toe. Hij weet dat er op de Albert Cuyp een dumpzaak zit, de C&A is voor hem geen optie. De stoere broek wil hij direct aan houden; prima. Maar naast het broekenrek hangen camouflage shirts. Dat wil hij natuurlijk ook. We vinden het wat overdreven maar die dingen kosten niks dus gaan we overstag met de afspraak dat hij het t-shirt alleen draagt op een spijkerbroek. Niet legershirt en legerbroek bij elkaar, dat is te heftig. Bij een bakkie met een Volkskrant in de Coffee Company gaat de plastic zak weer open. Mooi hoor, dat t-shirt. 'Mag ik het nu even aan?' 'Wat hadden we nou afgesproken?' 'Het is toch hartstikke gaaf? Past het niet bij elkaar dan?'
Hoe sterk moet je zijn bij dat opvoeden? Uiteindelijk loopt Max dus als een volledig uitgeruste Amerikaanse GI tussen de verantwoorde yuppen in de koffiezaak. Tja...
