Een opvallende advertentie in 020 lokte me naar de website van BIHP. Ook open voor lunch, dus perfect om af te spreken om met Jan Willem bij te kletsen. De tent valt totaal niet op, in een mooi grachtenpand aan de Keizersgracht, zonder uithangboord of bierreclame. Binnen is alles grijs en zwart. Modern, dat wel natuurlijk, maar ik vind het absoluut niet prettig. Na even goed focussen bestellen we onze lunch van de zwarte menukaart. Intussen is een tweede tafeltje volgelopen, maar een gezellig drukke sfeer, zoals iets verderop in Walem, hangt hier absoluut nog niet. Nieuwigheid?
Zonder het te vragen kan je aan Jan Willem zien dat het helemaal goed gaat met hem. De verliefdheid straalt nog steeds van z'n gezicht, zeker als hij over Ainsley praat. Sinds hij deze New Yorker kent praten ze al over samenwonen, het ziet er naar uit dat die plannen steeds meer vorm krijgen. Dan gaan we eens van dichtbij meemaken hoe heftig Verdonk dat inburgeren heeft gemaakt.
Met gierende honger stappen we weer op de fiets. Geen tijd meer voor een tweede mini tuna-meltdown in deze donkere grot. We gaan Max ophalen van z'n eerste verjaardagspartij. Verantwoord feest waarschijnlijk, we pikken hem op bij de uitgang van het Van Gogh Museum, met eigen kunstwerk in z'n tas, samen met z'n eerste melktand, die al weken aan een zijden draadje hing.
