Twintig mijl in 40 minuten, dan moet je echt hard varen. Zelfs in dit rustige weer maakt onze RIB flinke klappen waarbij we nauwelijks op ons zadel kunnen blijven zitten. Lillian's paardrijervaring is duidelijk merkbaar, ze vangt de schokken beter op dan ik. Anguilla is Engels en de sfeer is er totaal anders dan op St Barth. Op het grote witte strand van Road Bay staan een paar huisjes en Johnno's, de lokale bar. De tijd heeft hier stil gestaan, zo zie ik de Carieb het liefst. Toch kan het nog Caribischer: voor de lunch scheuren we naar Sandy Island, een eilandje van 30 x 30 meter, zonder electriciteit maar wel met 5 palmbomen en een houten hutje met een BBQ. Het witte zand en fel blauwe water maakt dit een droomplek. In de hangmat wachten we af tot de wedstrijdboten in het zicht van de finish komen.
