Niet naar huis

Al twee dagen heeft Tante Jannie last van een galsteen. Een te vet tapaatje waarschijnlijk. Normaal gaat dat snel weer over, maar vandaag schrikken we wel even als de koorts stijgt en de pijn erger wordt. De arts die bij ons aan huis komt geeft een injectie en een antibioticum. Maar de geplande terugvlucht van vanmiddag is in deze toestand niet verstandig. Ma en Tante Jannie moeten een dagje langer blijven, dus rijd ik alleen met Beppie en Andre naar de luchthaven. Met de Transavia kist waar zij mee vetrekken komen Joop en Mijke plus de kids aan. Mijke is arts, ik ben blij dat ze even naar m'n tante kan kijken. Maar de pillen hebben zo goed geholpen dat we bij aankomst in Soller een heel andere Tante aantreffen dan vanmorgen. Weer normale kleur, minder koorts, en met de aanstekelijke lach zoals in het begin van deze week (zie foto). Gerustgesteld boek ik de vroege Air Berlin vlucht voor zondag.