Eerste schooldag vandaag. Met zware tas lopen we met z'n drieen naar het Frederiksplein. We zijn niet de enige daar, na de vakantie worden de meeste kids door twee ouders achter hun schoolbureautje gehesen. Max heeft er al weken zin in. Hij ziet het totaal niet als een probleem dat hij niemand kent en dat alles nieuw voor hem is. Juf Merel had hij al ontmoet en daar heeft hij direct vol vertrouwen in. Wij ook trouwens. Toch is het even schrikken wat we daar in die klas allemaal rond zien lopen. We weten dat het een beter dan gemiddelde school is. En bij een grachtengordelschool verwachten we niet veel Tokkie kids in de klassen. Maar een jochie van vijf met een blauw blazertje met embleem, daar had ik toch niet op gerekend. En natuurlijk veel grote auto's voor het plein, veel vaders in pak en moeders nonchalant in 'the latest' dure spijkerbroek. Max schrikt gelukkig nergens van. Hij maakt direct contact met zijn tafelgroepje en ziet het helemaal zitten daar. Wij zien ook dat het eigenlijk wel mee valt. Genoeg leuke mensen erbij en ik ken er meer van dan ik dacht. Veel lui uit de buurt waar ik al wel jaren 'goedenmorgen' tegen zeg maar verder nog niets mee heb. We laten Max dus met een gerust hart achter en duiken De Koffiesalon in voor de eerste roddel over de andere ouders. Vreemd dat wij het spannender vinden dan hij. We lopen de stad in om wat te shoppen, bagel met humus te scoren en nog wat bakkies te doen. Lillian blijft met haar gedachte steeds bij haar mannetje. Als we hem ophalen wil hij eigenlijk nog even blijven. Hij heeft een topdag gehad. We beseffen allebei dat het samen leven nu echt is begonnen en het voelt helemaal te gek.
