We eten met Ellen aan de Amstel, m'n standaard pasta, te heet voor moeilijk gedoe. Stevig doorgekletst, niet over niks, zoals we ook heel makkelijk kunnen. Voelt zo als vanouds dat ik het weer jammerder vind dat we elkaar zo weinig zien. Morgen gaat El nog even naar Mallorca en dan weer terug naar San Fransisco.
Max z'n kamer is weer even logeerkamer. Op deze stikhete avond slapen we met hem erbij in ons bed. Gaat prima, Lillian en ik hebben natuurlijk aan een kwart bed meer dan genoeg.
