Eerste post op de deurmat met drie namen op de envellop. Van Caroline en Rick. Leuk; en ook best vreemd eigenlijk. We stellen het vakantiegaan een paar dagen uit en nemen de tijd om het verhuizen te laten bezinken. Echt gaaf dat we hier nu met z'n drieen wonen maar het is natuurlijk niet niks voor de nieuwe Amsterdammers. In 1996 kochten Jort en Lillian het huis in Hilversum en er zijn daar veel herinneringen. Max had het prima naar zijn zin op school en in de kinderrijke buurt met speeltuin naast de deur. Gelukkig heeft Lillian met die plek nooit een hechte band gekregen. Hilversum is destijds puur uit praktisch oogpunt als plek gekozen. Dat maakt een verhuizing naar Amsterdam wel makkelijker, ook al hebben we hier geen tuin en geen kinderen als buren.
Door hitte blijven alle verhuistassen onuitgepakt. Voor het eerst is de warmte echt drukkend, niet lekker meer. De verlossende onweersbui is zo heftig dat zowel aan de voorkant als op het binnenplaatsje het water over de dremples het huis in stroomt. Zeldzaam zware bui, blij dat we nog niet op het water zitten.
Als alles is opgedweild is de lucht weer blauw. In de Pijp eten we met z'n tweeen bij de bijzondere Italiaanse traiteur in de 1e van der Helststraat, volgens mij heeft die tent geen naam. Moeilijk dus om hem als aanrader te noemen. Wim schuift voor de koffie aan bij het terras van Cafe Krul. Het lijkt wel of de hele stad buiten loopt vanavond. Het wordt Lillian wel heel makkelijk gemaakt om zich helemaal thuis te voelen op zo'n lekkere plek.
