Graag sluit ik achter aan in de rij bij de friettent in de Voetboogstraat. De Marokaan die daar al 20 jaar staat zegt al "kleintje met?" als hij mij ziet staan. Ik ben er echt van overtuigd dat dat de beste tent is in Amsterdam. Groot is daarom de schok als ik in de PS van zaterdag lees dat het Parool Snackbar Dop de beste vind. Nooit van gehoord zelfs! En het zit vlakbij, in een steeg achter de H&M.In een Volkskrant test kwam Manneke Pis op het Rokin er als beste uit. In de Parooltest staat deze op een tweede plaats. Daar ben ik het helemaal niet mee eens. Na dat Volkskrantartikel ben ik er een paar keer geweest en het viel steeds tegen. Het Parool van zaterdag vindt Eiburgh ook een goeie tent. Dat zien ze dan weer wel goed. De plek is onvindbaar, bij de uitgang van de Piet Heintunnel, aan een drukke kruising in een soort niemandsland. Het ziet er daar allemaal vreselijk smerig uit. Oude keet met een gore verzameling plastic stoelen en overal zeilen om het een beetje droog te houden. Toch stop ik er graag even als ik via die kant de A10 op rij. En nu zit ik er weer elke dinsdag als ik met Joop op de fiets naar Durgendam rij voor de zeilwedstrijd. Wereldpatat, op een idiote locatie.
De wedstrijd gaat prima, met gelegenheidsbemanning Bas van Loon en zijn Thaise vriend Rien. Deze is net een maand in Nederland en heeft het vreselijk koud. Met wollen muts en sjaal zit hij deze prachtige rustige zomeravond te vernikkelen in een hoekje van de kuip. Bas stuurt ons naar een 4e plaats. Vreemd om hem weer eens te zien. Hij is heel belangrijk voor ons geweest als huisarts tijdens Carola's ziekte. Nu ik zijn stem weer hoor komen ineens gesprekken terug waar ik al lang niet meer aan gedacht heb.
Hoe de patat bij Dop smaakt hoor je snel.
