Broodje haring eten kan alleen op een dag als ik niet met Lillian ben. Zij houdt er helemaal niet van en knijpt haar neus dicht als we langs mijn favoriete haringtent lopen, die op de Herengracht/Utrechtsestraat. De andere kraam, vlakbij op de Prinsengracht, heeft dezelfde lekkere haring. Het zijn twee broers die de kramen runnen, maar bij mijn tent is het altijd veel drukker. Die visman kent al zijn klanten en maakt met iedereen een praatje. Echt een buurttent, heerlijk. Marion (de huurder van Ellen en Andre) is zijn trouwste klant. Zij eet er elke dag een, vaak zelfs twee. Lekker kneuterig. Voor de expats: een harinkie kost tegenwoordig 2,50 euro, da's nie niks.
Op Jan Willem's balkon is de zon om 2 uur al weg, maar tegen borreltijd weerkaatst hij in de grote spiegelruiten van de Nederlandse Bank zodat het lijkt alsof je weer volop in de zon zit. Heel apart, ik weet niet of je er ook bruin van wordt.
Alleen door te beloven volgende week naar de kapper te gaan ontnap ik aan een tondeuze-beurt door Cees. JW is met zijn coupe weer helemaal klaar voor de ontvangst van New Yorker Ainsley, die morgen landt.
