
Kneiter hard is het. En glad, maagdelijk glad. De ijsplaat op Ankeveen lijkt zwart maar is zo helder dat je de waterplanten en de bodem scherp kunt zien. Joop en ik glijden als vanzelf in dit oer-Hollandse decor van rietkragen, bruggetjes, veenplassen en sloten. Het enige geluid komt van het krassen van onze schaatsen en van 'zingend' ijs op de grotere plassen. Na tien jaar vergeet je bijna hoe dit klinkt. De lucht is arctisch blauw en het is compleet windstil. Wat een begin van 2009!