Eric, Lillian en ik staan in het startvak onder de kathedraal klaar voor de halve marathon van Palma de Mallorca. Om 09.00 uur brandt de zon al genadeloos op de 6000 lopers. We weten dat dit geen makkie gaat worden, maar het mooie van deze run is dat er na de finish een biertent staat waar elke loper een halve liter ijskoud Duits hopvocht krijgt uitgedeeld. Een perfecte motivator wat mij betreft, totdat Eric een minuut voor de start de eerste mokerslag uitdeelt met de mededeling dat het hier om alcoholvrij bier gaat. De vlakke kilometers langs de boulevard hakken er direct goed in. Er staat geen zuchtje wind en bij het draaipunt ben ik al kletsnat. In de lus zie ik Lillian lopen, dat gaat ook niet vanzelf, haar hoofd heb ik nog niet eerder zo rood aangelopen gezien maar ze draaft stug door. Bij elke verversingspost slaan we een flesje water achterover, drinken is cruciaal in deze hitte. In de lus bij de tien kilometer zie ik Eric op 3 minuten afstand en Lillian staat daar stil in het gras. Te heet, haar hoofd bonkt en doorgaan is gekkenwerk.
Na twaalf kilometer denk ik voor het eerst in m'n looploopbaan ook aan opgeven, maar het idee dat Eric waarschijnlijk nog achter me zit maakt dat ik doorga, al is het in een lagere versnelling. Bij 18 kilometer ben ik echt totaal op. De hitte is slopend en m'n snelheid is er helemaal uit. Een lichte helling in de oude stad voelt als een Kilimanjaro. Hordes fittere lopers halen me nu in, en ik verwacht Eric elk moment naast me. Ik weet dat als dat gebeurt ik geen reserves meer heb om bij hem aan te haken. Elke voetstap achter me kan Eric zijn, als hij me in gaat halen zal ik er mentaal helemaal doorheen zitten, dus dat wil ik niet laten gebeuren. De laatste kilometer moet ik er echt uit persen. De zon knalt onverbiddelijk, m'n aderen staan op knappen. Maar dan is daar uiteindelijk toch de rode loper bij de finish. 1 uur 56, tien minuten langzamer dan vorige keer hier in Palma. Eric komt drie minuten later binnen, dus die zat inderdaad erg dichtbij. En dan die halve liter... inderdaad, alcoholvrij! Wij lopen dus door naar een echte bar voor de beloning.
PS: Ron loopt vandaag de halve in Amsterdam. In een geweldige tijd van 1.37. En dat terwijl hij begin dit jaar nog samen opliep met Lillian's Vondelparkrondjes. Klasse!
