Aan de wedstrijd tegen AFC gaat een slapeloze nacht vooraf. Hoe deze club aan hun onoverwinnelijke status komt is mij een raadsel, maar het schijnen toppers te zijn. Inderdaad, bij de rust staat Max z'n team met 4-2 achter. Het blijkt dat de zoontjes van Ruud Gullit en Patrick Kluivert onze tegenstanders zijn.De verrassing zit in de tweede helft. Bijna vanaf de middenstip scoort Max met een loeihard schot de 4-3, en snel daarna maken z'n maten het 4-4 en 4-5. Max komt in een overwinningsroes en scoort met een geweldige knal de 4-6. Yes!
De laatste tijd imiteert hij steeds de idiote winnaarsgebaren van de voetballers op tv. Shirt over je hoofd, twee draaiende vingers, en het achterwaarts lopen hebben we al gezien. Vandaag probeert hij iets nieuws: met een aanloop zakt hij op het doorweekte veld op z'n knieën om een lange glijer te maken richting het publiek. Op televisie ziet het spoor van twee knieën in het gras er geweldig uit. Wat Max nu merkt is dat het op kunstgras totaal niet werkt. Tijdens het glijden vertrekt zijn gezicht van de pijn. Met knalrode knieën staat hij op. De euforie van het doelpunt wint het van de pijn, dus zet hij zijn zegetocht stoer door. En het met hem meelevende publiek begint nog enthousiaster te klappen.
