In het Tate Modern in Londen waren we deze zomer onder de indruk van de 'large abstracts' van Gerhard Richter. In een grote zaal hingen een stuk of zes van die joekels van 3 x 3 meter. Prachtig. En het stelt niets voor, dus dan lijkt het soms best makkelijk na te maken. Dat plan zit dus al een tijd in mijn hoofd. Nu ligt er een dik boek over deze Richter hier op tafel. Super mooie foto's en veel detail. Inspirerend genoeg allemaal. Maar de laatste pagina's zijn een tegenvaller. Daar wordt uitgelegd hoe Richter het bijzondere effect in zijn schilderijen krijgt. Met veel foto's van diverse stadia van het doek zie je de opbouw van de lagen. Enorm veel meer werk dan ik dacht. En ook nog eens moeilijk na te doen, want ik snap er niks van hoe hij die vegen erin krijgt zonder dat de verf te snel droogt.
Als hij halverwege is vind ik het resultaat al helemaal goed, maar dan gaan er nog vele lagen over. Vaak zie je na een nieuwe laag nauwelijks meer iets van wat er onder zit, dus vraag je je af wat het nut van die tientallen onderlagen is. Een echter Richter zit er voor ons niet in, maar het is een tegenvaller dat een look-alike ook voorlopig niet tot de mogelijkheden behoort. Te ingewikkeld met mijn beperkte verftechniek. Deze video over zijn huidige expositie geeft een goed idee van Richters 'large abstracts'.
