Fietsend door de Kerkstraat zie ik een nieuw restaurant, vlakbij de Leidsegracht. De grote openstaande garagedeuren met strakke glaspui in stalen frame zijn zo uitnodigend dat ik direct binnenstap voor een reservering. Met Cor en Luc proberen we deze net geopende zaak uit. Het interieur is modern en toch gezellig. Beneden is het brasseriegedeelte, waar ook de grote bar staat. Boven is het rustiger en is de kaart duurder en uitgebreider. Je raadt het al: wij zitten beneden, waar het op deze derde dag dat ze open zijn opvallend druk is. Er is veel personeel, allemaal aardig en relaxt. Een grote open keuken is bijna standaard in nieuwe tenten tegenwoordig. Wat deze keuken bijzonder maakt is dat je aan de keukenrand ook een plaats kan reserveren. Daar zit je praktisch ín de keuken, en heb je direct contact met de kok. Je krijgt daar geen kaart, maar de chef geeft je af en toe gewoon wat te happen van de kooksels waar hij mee bezig is. Hij neemt alle tijd voor de gasten aan zijn keuken, drinkt en eet met ze mee en legt bij alles uit hoe hij het maakt. Wij zitten nu aan een gewone tafel, maar gaan zeker eens aanschuiven bij deze hyper actieve chef.Lola's eten is hartstikke goed, maar je moet er niet met honger binnen komen.
Om een uur of tien gaat de muziek harder en komen er veel nieuwe gasten binnen die wat rondhangen bij de bar. We voelen ons provincialen vergeleken bij dit publiek. Hoe weten deze trendsetters en club-goers zo snel dat er een nieuwe zaak is? Lola's lijkt een magneet voor bepaalde types, beetje fout eigenlijk. Zo fout dat we na het eten blijven hangen. De man in witte broek met zwarte paardrijlaarzen eroverheen en een grote sok in z'n broek houdt niet alleen Cor en Luc bezig. Een rare avond...
www.lolas.nl
