Laat ik er maar een muziekweek van maken, er is teveel nieuw moois om het onvermeld te laten. Deze keer een CD voor bij de open haard. Geitenwollen sokken aan, en met kabeltrui en joggingbroek samen op de bank. Lillian leest Obama, ik Basquiat. Glas rode Somontano onder handbereik. En dan gaat Smilers op, het laatste album van Aimee Mann. De volumeknop net hoog genoeg om de muziek het geknetter van de haard te laten overstemmen. De akoestische gitaar tokkelt in het ritme van de regen tegen het raam. Aimee zet zachtjes in, alsof ze ons lezen niet wil verstoren. Een heerlijke stem, perfect geschikt voor de easy nummers die Aimee nooit saai laat worden. Jee man, dit is echt een aanwinst.
dinsdag, november 11, 2008
Aimee Mann
Laat ik er maar een muziekweek van maken, er is teveel nieuw moois om het onvermeld te laten. Deze keer een CD voor bij de open haard. Geitenwollen sokken aan, en met kabeltrui en joggingbroek samen op de bank. Lillian leest Obama, ik Basquiat. Glas rode Somontano onder handbereik. En dan gaat Smilers op, het laatste album van Aimee Mann. De volumeknop net hoog genoeg om de muziek het geknetter van de haard te laten overstemmen. De akoestische gitaar tokkelt in het ritme van de regen tegen het raam. Aimee zet zachtjes in, alsof ze ons lezen niet wil verstoren. Een heerlijke stem, perfect geschikt voor de easy nummers die Aimee nooit saai laat worden. Jee man, dit is echt een aanwinst.
